Afzetten lijkt een eenvoudig element bij het schaatsen, maar waarom gaat dan de ene rijder veel harder dan de andere, terwijl ze blijkbaar over evenveel kracht beschikken? "Dit zit in allerlei facetten van de schaatstechniek, conditie, lenigheid en coördinatie".

In dit artikel licht ik de afzet eruit, omdat ik bij veel rijders energie bij het afzetten in het niets zie verdwijnen. Om dit te kunnen verbeteren laat ik drie voorbeelden zien met verschillende doelen.

Afzet druk:

Wanneer de schaats wordt ingestuurd en de valbeweging wordt ingezet ontstaat er druk op de afzet schaats. Door een juiste lichaamshouding ten opzichte van de schaats bepaalt het lichaamsgewicht in belangrijke mate de afzetdruk. Door het andere been langs het afzet been naar voren te halen blijft de afzet druk behouden. Wordt dit been naar buiten (te ver van het afzet been) geplaatst dan verdwijnt er een deel van de afzetdruk. Gevolg hiervan is minder vermogen en daardoor een lagere snelheid.

 

 

Afzet en coördinatie:

Een stevige afzet vraagt om veel timing (wanneer strek ik het been) en coördinatie (hoe vang ik de verstoring door de afzet op). Het timen en coördineren van de afzet kan worden geoefend door te schaatsen met beide benen op het ijs. Na de afzet wordt de schaats niet van het ijs gehaald, maar over het ijs bijgehaald. Dit vergt enige oefening, maar geoefende rijders kunnen op deze wijze erg veel snelheid maken.

Afzet linkerbeen:

Omdat we gewend zijn tegen de wijzers van de klok in te rijden zetten we in de bocht met het rechterbeen af en steunen we op het linkerbeen. Deze extra training op de afzet rechts en coördinatie op het linkerbeen zie je in de regel terug op het rechte eind. Oplossing hiervoor: "ga elke training ook rechtsom rijden op de baan". Dit gaat moeilijk op de ijsbaan, maar bij het skeeleren zijn daar meer mogelijkheden. Dat rechtsom rijden geen enkel probleem is zie je op onderstaande foto. Hierdoor wordt meer balans en meer afzetvermogen op de linker afzet verkregen.

< Vorige